zdjecie zdjecie
Wapteka.pl
Suma:
0,00
Do darmowej dostawy brakuje Ci 278.00 zł
Najpopularniejsze frazy
Polecane produkty
Brak produktów dla wpisanej frazy

Producent Polfa Kutno
Adres


Pojemność 30 szt.
Postać Tabletki
Dostępność
Produkt leczniczy
Produkt leczniczy

Spis treści:

Skład

1 tabletka zawiera 100 µg digoksyny. Preparat zawiera także laktozę.

Wskazania

Lek stosowany jest w leczeniu

- migotania przedsionków z szybką czynnością komór

- zaawansowanej niewydolności serca w stopniu odpowiadającym II, III i IV klasie wg czynnościowego podziału NYHA.

Działanie

Digixin to glikozyd, który został wyizolowany z naparstnicy wełnistej. Działa przede wszystkim na mięsień serca, ale także na mięśnie gładkie i szkieletowe, ośrodki nerwu błędnego i kanaliki nerkowe. Zwiększa siłę i szybkość skracania się włókien kurczliwych. Dzięki dodatniemu działaniu inotropowemu i tonotropowemu zwiększa siłę skurczów mięśnia sercowego u pacjentów ze skurczową niewydolnością serca. Natomiast w wyniku ujemnego działania dromotropowego zmniejsza liczbę skurczów komór serca w migotaniu lub trzepotaniu przedsionków. Digoksyna jest również skutecznym lekiem w trzepotaniu przedsionków. Pobudzenie nerwu błędnego powoduje skrócenie okresu refrakcji przedsionków i zmianę trzepotania w migotanie; łatwiej osiąga się zwolnienie czynności komór serca w czasie migotania niż trzepotania przedsionków. Pod wpływem digoksyny napadowy częstoskurcz przedsionkowy ustępuje w następstwie wzrostu skurczowego ciśnienia tętniczego i odruchowego pobudzenia nerwu błędnego. Lek ten wywołuje także działanie moczopędne. Z białkami osocza wiąże się 20–30% dawki leku. Digoksyna przenika przez barierę krew–mózg i kumuluje się w ośrodkowym układzie nerwowym człowieka w stężeniach większych lub zbliżonych do tych, jakie stwierdzono w mięśniach szkieletowych, średnio około 32 ng/g mokrej tkanki kresomózgowia. U osób z prawidłową czynnością nerek około 72–82% digoksyny w postaci nie zmienionej wydalane jest z moczem. U pacjentów z wydolnymi nerkami biologiczny okres półtrwania digoksyny wynosi 24–48 h.

Dawkowanie

Dawkowanie leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od wskazania, masy ciała, wieku, stężenia elektrolitów we krwi i wydolności nerek. W przypadku osób dorosłych leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej. W nasycaniu szybkim dawka początkowa wynosi 500 - 750 μg. Następnie podaje się 125 - 375 μg co 6–8 h, do sumarycznej dawki nasycającej 750 - 1500 μg podanej w czasie pierwszej doby. W zależności od masy ciała dawka nasycająca wynosi 10 - 15 μg/kg mc./dobę podawane w 2–3 dawkach, co 6–8 h. W nasycaniu powolnym podaje się 250 - 750 μg na dobę, co u pacjentów z prawidłową czynnością nerek doprowadza w czasie 6–7 dni do stężenia stacjonarnego leku. Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 250 μg raz lub dwa razy na dobę.

U pacjentów przed 60 rż., z prawidłową czynnością nerek, dawka podtrzymująca, zapewniająca terapeutyczne stężenie leku w surowicy wynosi zwykle 375 μg. Natomiast u chorych od 60 do 80 rż. – 250 μg digoksyny na dobę. 

W przypadku dzieci dawkę dobową ustala się w zależności od masy ciała oraz wieku i podaje się w 3–4 dawkach podzielonych. Niemowlęta i dzieci do 2 lat: dawka nasycająca - 20-35 µg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych; dawka podtrzymująca 5-9 µg/kg mc. (25%-35% dawki nasycającej). Dzieci 2-12 lat: dawka nasycająca - 10-15 µg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych, dawka podtrzymująca 3-5 µg/kg mc. 

Pacjenci z niewydolnością nerek: poziom kreatyniny 50-59 ml/min: dawka podtrzymująca 188-375 µg na dobę, 20-49 ml/min - 125-250 µg na dobę; <20 ml/min - 125 µg na dobę lub co 48 h.

Lek najlepiej jest stosować przed posiłkami. Jeśli jednak podawanie leku na czczo powoduje ból brzucha, to można go zażywać w trakcie posiłku, ale wówczas należy unikać przyjmowania pokarmów bogatych w błonnik (chleb razowy, otręby), gdyż mogą one zmniejszyć wchłanianie.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować tabletek w przypadku:

- nadwrażliwości na digoksynę, inne glikozydy nasercowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

- pacjentów z arytmią spowodowaną zatruciem glikozydami nasercowymi

- częstoskurczu komorowego i migotanie komór

- kardiomiopatii przerostowej

- idiopatycznego przerostowego zwężenie podzastawkowego aorty

- wczesnej fazy zawału serca

- ostrej fazy zapalenia mięśnia sercowego

- zespołu chorej zatoki

- zespołu przedwczesnego pobudzenia komór (Zespół Wolffa–Parkinsona–White'a).

Działania niepożądane:

Często: zaburzenia OUN, arytmia, zaburzenia przewodzenia, rytm bliźniaczy serca-bigeminia, potrójne tętno, wydłużenie odcinka PR, bradykardia zatokowa; nudności, wymioty, biegunka; wysypka skórna z pokrzywką o płonicowatym charakterze, zawroty głowy, zaburzenia widzenia.

Niezbyt często: depresja

Bardzo rzadko: ból głowy; tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, częstoskurcz węzłowy, tachykardia przedsionkowo-komorowa, arytmia komorowa, przedwczesne pobudzenie komorowe, obniżenie odcinka ST, niedokrwienie jelit, martwica jelit; ginekomastia, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, osłabienie, rombocytopenia, jadłowstręt; psychoza, apatia, dezorientacja, zmieszanie.

Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi może spowodować spadek ciśnienia tętniczego, zmniejszenie pojemności minutowej serca, wzrost całkowitego obwodowego oporu naczyniowego, nasilenie arytmii.

Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typuLapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy.

Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. 

Dodatkowe

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu

Kategoria

Leki na receptę

Producent

Postać

Stosowanie

Lek stosowany jest w leczeniu- migotania przedsionków z szybką czynnością komór- zaawansowanej niewydolności serca w stopniu odpowiadającym II, III i IV klasie wg czynnościowego podziału NYHA.

Działanie

Digixin to glikozyd, który został wyizolowany z naparstnicy wełnistej. Działa przede wszystkim na mięsień serca, ale także na mięśnie gładkie i szkieletowe, ośrodki nerwu błędnego i kanaliki nerkowe. Zwiększa siłę i szybkość skracania się włókien kurczliwych. Dzięki dodatniemu działaniu inotropowemu i tonotropowemu zwiększa siłę skurczów mięśnia sercowego u pacjentów ze skurczową niewydolnością serca. Natomiast w wyniku ujemnego działania dromotropowego zmniejsza liczbę skurczów komór serca w migotaniu lub trzepotaniu przedsionków. Digoksyna jest również skutecznym lekiem w trzepotaniu przedsionków. Pobudzenie nerwu błędnego powoduje skrócenie okresu refrakcji przedsionków i zmianę trzepotania w migotanie; łatwiej osiąga się zwolnienie czynności komór serca w czasie migotania niż trzepotania przedsionków. Pod wpływem digoksyny napadowy częstoskurcz przedsionkowy ustępuje w następstwie wzrostu skurczowego ciśnienia tętniczego i odruchowego pobudzenia nerwu błędnego. Lek ten wywołuje także działanie moczopędne. Z białkami osocza wiąże się 20–30% dawki leku. Digoksyna przenika przez barierę krew–mózg i kumuluje się w ośrodkowym układzie nerwowym człowieka w stężeniach większych lub zbliżonych do tych, jakie stwierdzono w mięśniach szkieletowych, średnio około 32 ng/g mokrej tkanki kresomózgowia. U osób z prawidłową czynnością nerek około 72–82% digoksyny w postaci nie zmienionej wydalane jest z moczem. U pacjentów z wydolnymi nerkami biologiczny okres półtrwania digoksyny wynosi 24–48 h.

Brak opini o produkcie

Dodaj swoją opinię


* - Pola obowiązkowe

Ostatnio oglądane

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz zmienić sposób zapisu i dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.