Apatia to stan zobojętnienia i spadku wrażliwości na bodźce, który często jest efektem zbyt intensywnego trybu życia. Przewlekły stres i brak równowagi pomiędzy pracą a odpoczynkiem sprawiają, że organizm traci zdolność do pełnej regeneracji. Skutkiem może być brak motywacji, ograniczenie aktywności czy poczucie braku energii.
Apatia – przyczyny, objawy i sposoby na odzyskanie chęci do życia


Co to jest apatia i jak ją rozpoznać?
Apatia – co to znaczy? Apatia to stan wyraźnego zobojętnienia emocjonalnego i obniżenia reaktywności na bodźce. Towarzyszy mu brak motywacji, inicjatywy oraz energii do działania. Samo słowo apatia wywodzi się z greckiego „apátheia” i oznacza beznamiętność lub brak wrażliwości na emocje. W ujęciu psychologicznym stan apatii obejmuje sfery emocjonalną, poznawczą i behawioralną.
Rozpoznanie apatii polega głównie na ocenie czasu trwania i nasilenia objawów. Chwilowy spadek formy, przemęczenie, marazm czy krótkotrwałe zniechęcenie są naturalną reakcją organizmu na stres i zaburzenie homeostazy. O apatii możemy mówić natomiast wtedy, gdy zobojętnienie utrzymuje się przez dłuższy czas (najczęściej powyżej 2 tygodni) i zaczyna wpływać na życie codzienne.
Może zainteresuje Cię...
Najczęstsze objawy apatii
Jakie symptomy daje apatia? Objawy najczęściej narastają stopniowo i prowadzą do obniżenia jakości życia społecznego, rodzinnego i zawodowego. Charakterystyczne dla apatii jest utrzymujące się zobojętnienie, brak napędu i brak motywacji (abulia) oraz ograniczenie spontanicznej aktywności. Do najczęstszych objawów zalicza się spłycenie afektu, brak zainteresowania otoczeniem, utratę inicjatywy, ociężałość psychoruchową oraz zaniedbywanie codziennych spraw.
Co to znaczy apatyczny? Osoba apatyczna może sprawiać wrażenie obojętnej, mało reaktywnej emocjonalnie i pozbawionej chęci do działania. Wraz z apatią może pojawić się anhedonia, czyli trudność w odczuwaniu przyjemności, a także poczucie wewnętrznej pustki.
Apatia a depresja
Apatia bywa mylona z depresją, jednak pojęcia te nie są tożsame. Apatia to objaw, podczas gdy depresja uznawana jest za chorobę. Dominującym objawem depresji jest obniżony nastrój, poczucie smutku i beznadziei oraz brak chęci do życia. Osoba apatyczna natomiast nie tyle odczuwa smutek, co jest obojętna na różnego rodzaju emocje. Objawy depresji mają bardziej złożony charakter. Chory może doświadczać obniżonej samooceny, poczucia winy czy zaburzeń poznawczych. Jednocześnie apatia może być jednym z symptomów depresji.
Apatia – czy to choroba?
W klasyfikacji ICD-10 apatia funkcjonuje jako objaw (R45.3) i nie jest uznawana za samodzielną jednostkę chorobową. Z reguły jest diagnozowana jako element szerszego zespołu objawów.
Apatia u dziecka i nastolatka
Apatia u dzieci i młodzieży może przyjmować nieco inną formę, niż u dorosłych, wciąż jednak będzie polegać na zobojętnieniu i braku motywacji do działania. Może objawiać się spadkiem zainteresowania nauką, rezygnacją z dotychczasowych aktywności, wycofaniem z relacji rówieśniczych czy ograniczonym wyrażaniem emocji. Dziecko może stać się bierne, mniej komunikatywne, sprawiać wrażenie nieobecnego lub nieustannie zmęczonego.
W okresie dojrzewania na wycofanie społeczne może wpływać przebodźcowanie. Nadmiar informacji czy nadmierne korzystanie z mediów społecznościowych mogą prowadzić do przeciążenia układu nerwowego. Warto pamiętać, że długotrwała apatia u młodych osób zawsze wymaga uważnej obserwacji i konsultacji ze specjalistą, ponieważ może być sygnałem poważniejszych problemów w obszarze zdrowia psychicznego.
Główne przyczyny apatii i braku motywacji
Skąd się bierze apatia? Przyczyny apatii mogą mieć różne podłoże – biologiczne lub psychiczne.
Podłoże biologiczne apatii wiąże się z zaburzeniami pracy neuroprzekaźników, w tym przede wszystkim dopaminy i serotoniny. Jednym z najczęstszych powodów rozwijającej się apatii jest przewlekły stres. Długotrwale podwyższony poziom kortyzolu może prowadzić do przeciążenia organizmu, zaburzeń homeostazy i stopniowego wyczerpywania zasobów adaptacyjnych. W efekcie może dojść do osłabienia aktywności układu nagrody w mózgu.
Apatia może być także konsekwencją zaburzeń hormonalnych oraz ogólnoustrojowego wyczerpania organizmu. Brak motywacji, letarg, spadek energii czy ociężałość mogą wynikać na przykład z długotrwałych zaburzeń snu czy braku odpowiedniej regeneracji.
Wśród czynników psychologicznych, które mogą prowadzić do apatii, wymienia się m.in. traumy, długotrwałe napięcie emocjonalne, nierozwiązane konflikty wewnętrzne czy wypalenie zawodowe. Zobojętnienie może stać się mechanizmem obronnym w sytuacji stałego funkcjonowania w stanie presji i nadmiernych wymagań.
Choroby somatyczne wywołujące stan apatii
Stan apatii może być również objawem chorób somatycznych, takich jak niedoczynność tarczycy, cukrzyca czy schorzenia neurologiczne. Wywoływane przez niedoczynność tarczycy spowolnienie metabolizmu może prowadzić do uczucia zmęczenia i obniżonej aktywności psychoruchowej. Przy cukrzycy natomiast spadek koncentracji oraz pogorszenie samopoczucia prowadzący do braku energii i motywacji może być wynikiem wahań poziomu glukozy.
Jak radzić sobie z apatią i odzyskać energię?
Ważnym elementem wychodzenia ze stanu apatii jest stopniowy powrót do aktywności. Pomocne może być wyznaczenie sobie prostych, realistycznych celów, jak na przykład spacer, uporządkowanie wybranej przestrzeni w domu czy realizacja odkładanego zadania. W ten sposób zaczynamy odbudowywać poczucie sprawczości i stymulujemy układ nagrody. W uregulowaniu poziomu dopaminy i serotoniny może pomóc aktywność fizyczna. Niezwykle istotna jest także higiena snu. Dobrze jest ustalić sobie stałe pory zasypiania i wstawania oraz ograniczyć ekspozycję na niebieskie światło przed snem.
Jak leczyć apatię? Pamiętaj! Jeżeli objawy apatii utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie, należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku utrzymujących się problemów skutecznym wsparciem może okazać się psychoterapia poznawczo-behawioralna.
Suplementacja i wsparcie organizmu
Gospodarkę dopaminową i serotoninową możemy wspierać poprzez dobrze skomponowaną dietę. Do syntezy tych neuroprzekaźników niezbędne są określone aminokwasy – tyrozyna oraz tryptofan, które możemy dostarczać sobie wraz z pożywieniem. Ich źródłem są m.in. produkty bogate w pełnowartościowe białko, czyli jaja, nabiał, ryby, chude mięso i rośliny strączkowe.
Szczególne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego mają także tzw. „witaminy na zmęczenie”, czyli witaminy z grupy B oraz witamina D, której obniżony poziom może przejawiać się spadkami nastroju i energii. Uczucie zmęczenia i napięcia może z kolei nasilać się przy niedoborach magnezu. W sytuacjach przewlekłego stresu z kolei pomocne mogą okazać się adaptogeny, które mogą wspierać odporność organizmu na stres fizyczny, psychiczny i środowiskowy.
Ważne natomiast, by po silne leki uspokajające nie sięgać bez wyraźnego wskazania lekarza.
Nasza rekomendacja
FAQ Najczęściej zadawane pytania
- Czy apatia jest zaraźliwa?
Nie, apatia nie jest chorobą zakaźną. Może natomiast wpływać na atmosferę otoczenia. Długotrwałe zobojętnienie jednej osoby może obniżać motywację i nastrój u innych.
- Jak długo może trwać stan apatii?
Przejściowy stan zobojętnienia, wywołany np. stresem czy przemęczeniem, może utrzymywać się kilka dni. Jeśli jednak objawy trwają dłużej niż dwa tygodnie, nasilają się lub wpływają na codzienne funkcjonowanie, konieczna jest konsultacja lekarska.
- Kiedy z apatią należy udać się do psychiatry?
Do psychiatry warto zgłosić się, gdy apatii towarzyszy wyraźne pogorszenie nastroju, silna anhedonia, zaburzenia snu czy znaczne ograniczenie aktywności.
- Czy apatia seksualna jest odwracalna?
W większości przypadków tak. Apatia seksualna często wynika z przewlekłego stresu, zaburzeń hormonalnych, przemęczenia lub problemów w relacji. Libido może zacząć stopniowo wracać do normy np. po regulacji gospodarki hormonalnej, poprawie higieny snu czy terapii.
Apatia – przyczyny, objawy, profilaktyka. Podsumowanie
Apatia to objaw wskazujący na przeciążenie organizmu lub zaburzenia w obrębie zdrowia psychicznego albo somatycznego. W poprawie samopoczucia pomóc może wykonanie podstawowych badań, w tym np. ocena poziomu witaminy D i B12 i – w razie potrzeby – odpowiednio dobrana suplementacja, oraz zadbanie o jakość snu i redukcję stresu. Wczesna reakcja na symptomy zobojętnienia zwiększa szansę na szybsze zwalczenie apatii.