Stoperan, 2 mg, kapsułki, 8 sztuk

Opis Stoperan 2 mg

Stoperan jest  to lek wskazanym w przypadku pierwszych lub nasilonych objawów biegunki. Działa przeciwbiegunkowo oraz zapobiega negatywnym skutkom występowania biegunki: osłabienie, odwodnienie.

Stoperan to lek o wysokim poziomie bezpieczeństwa i skuteczności. Jego działanie odczuwalne jest już w ciągu godziny po podaniu, a mimo tak szybkiego działania nie podrażnia śluzówki przewodu pokarmowego i jest łagodny dla żołądka. Lek może być stosowany u dorosłych, dzieci od 6. roku życia i osób w podeszłym wieku. 

Stoperan łagodzi objawy biegunki różnego pochodzenia. Jest skuteczny zarówno w przypadku biegunek w alergiach pokarmowych, nietolerancji laktozy i glutenu, w biegunce stresowej, wywołanej zespołem jelita drażliwego jak i w biegunce towarzyszącej cukrzycy. 

Składniki Stoperan 2 mg

Substancja czynna: chlorowodorek loperamidu. Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, talk, magnezu stearynian, skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, erytrozyna (E127), błękit patentowy (E131), tytanu dwutlenek (E171), żółcień chinolinowa (E104)

Dawkowanie Stoperan 2 mg

Stoperan można stosować już przy pierwszych objawach biegunki. Dawkowanie zależne jest od czasu trwania biegunki (ostra, przewlekła) oraz od wieku pacjenta (dzieci, dorośli). Pierwsza dawka zazwyczaj składa się z dwóch kapsułek. Biegunka może ustąpić już po pierwszej dawce. Kapsułki Stoperanu należy przyjmować w całości, jednak w przypadku trudności z połykaniem można wsypać zawartość do niewielkiej ilości wody i wypić. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: Biegunka ostra: pierwsza dawka 2 kapsułki (4 mg), a następnie 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Nie należy stosować dawki większej niż 8 kapsułek (16 mg) na dobę. Biegunka przewlekła: początkowo 1 kapsułka (2 mg) 2 razy na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 4-6 kapsułek (8-12 mg) na dobę. Dzieci w wieku od 9 do 12 lat: Biegunka ostra: 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Nie należy stosować dawki większej niż 3 kapsułki (6 mg) na dobę. Biegunka przewlekła: 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Nie należy stosować dawki większej niż 3 kapsułki (6 mg) na dobę. Dzieci w wieku od 6 do 8 lat: Biegunka ostra: 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Nie należy stosować dawki większej niż 3 kapsułki (6 mg) na dobę. Biegunka przewlekła: 1 kapsułka (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. Nie należy stosować dawki większej niż 2 kapsułki (4 mg) na dobę.Stoperan można stosować już przy pierwszych objawach biegunki.

Działanie

Stoperan uspokaja nasiloną perystaltykę jelit i zwiększa wchłanianie wody w jelitach, dzięki czemu umożliwia szybszy powrót do normalnej życiowej aktywności. Stoperan można stosować już przy pierwszych nasilonych objawach biegunki, a to pozwala uniknąć kłopotliwych powikłań, o które szczególnie łatwo wśród dzieci oraz osób w podeszłym wieku. Przyspieszony pasaż jelitowy zostaje spowolniony, co w efekcie zmniejsza częstość i liczbę wypróżnień, tym samym oddala ryzyko odwodnienia organizmu i utraty elektrolitów, występujące w przebiegu biegunki.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania Stoperanu jest leczenie objawowe ostrych biegunek. Leczenie objawowe przewlekłych biegunek występujących w chorobach zapalnych jelit oraz w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego i zespole jelita drażliwego. Stoperan może być stosowany jednocześnie z lekami działającymi przyczynowo.

Kiedy nie stosować leku

Nadwrażliwość na loperamidu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stany, w których niepożądane jest spowolnienie perystaltyki jelit, z powodu możliwego ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, okrężnicy olbrzymiej (megacolon) i toksycznego rozszerzenia okrężnicy (megacolon toxicum). Leczenie lekiem Stoperan należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia zaparcia, wzdęcia brzucha lub niedrożności jelit. Niedrożność jelit. Ostre wrzodziejące zapalenie jelita grubego, ostry rzut krwotocznego zapalenia jelita grubego, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zwłaszcza związane z podawaniem antybiotyków o szerokim zakresie działania. Ostra czerwonka z krwią w kale i przebiegająca z podwyższoną temperaturą ciała. Bakteryjne zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy spowodowane chorobotwórczymi bakteriami z rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter. Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 6 lat.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Rzadko (u mniej niż 1 na 1 000 osób)- reakcje alergiczne, niekiedy ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna z występującymi nagle trudnościami w oddychaniu, obrzękiem twarzy lub gardła, ciężkimi zawrotami głowy) i reakcje przypominające anafilaksję;- wysypka, pokrzywka i świąd, obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym zespół Stevensa-Johnsona (choroba skóry polegająca na odwarstwieniu się naskórka), rumień wielopostaciowy (choroba skóry przebiegająca z powstaniem zmian rumieniowatych) i toksyczna rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella - choroba skóry, w przebiegu której dochodzi do zmian martwiczych naskórka); Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)- ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha, gorączka, przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego trzustki (ostre zapalenie trzustki).W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Inne działania niepożądaneDziałania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób, w tym pojedyncze przypadki):- bóle i zawroty głowy, zmęczenie, senność;- ból brzucha, zaparcia, nudności i wymioty, niedrożność jelit, rozszerzenie okrężnicy, w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wzdęcia z oddawaniem wiatrów i niestrawność, suchość w jamie ustnej;- zatrzymanie moczu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Stoperanu nie należy stosować u dzieci poniżej 6. roku życia. W przypadku gdy podczas leczenia ostrej biegunki w ciągu 48 godzin nie nastąpi poprawa, należy skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jednoczesne podawanie loperamidu (16 mg w pojedynczej dawce) z chinidyną (lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca) lub rytonawirem (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV), które są inhibitorami P-glikoproteiny, powoduje zwiększenie stężenia loperamidu w osoczu.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Lek Stoperan jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

W przebiegu biegunki leczonej loperamidem mogą wystąpić: zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego też należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.