Calperos 1000, 400 mg, 100 kapsułek

Opis Calperos 1000, 400 mg

Calperos to produkt leczniczy, którego substancją czynną jest węglan wapnia, będący źródłem wapnia zjonizowanego. Dostarczany w ten sposób wapń uczestniczy w wielu procesach zachodzących w organizmie, w szczególności związanych z tkanką kostną, pracą mięśni, przewodnictwem nerwowym i krzepnięciem krwi.

Składniki Calperos 1000, 400 mg

• Jedna kapsułka twarda leku CALPEROS 1000 zawiera 400 mg jonów wapnia w postaci 1000 mg wapnia węglanu.
• Substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk.
• Skład kapsułki żelatynowej: tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132), żelatyna.

Dawkowanie Calperos 1000, 400 mg

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta, lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

CALPEROS 1000: 1 kapsułka twarda (400 mg wapnia) 1 do 3 razy na dobę.

Nie należy stosować więcej niż 1200 mg jonów wapnia na dobę, czyli nie więcej niż 3 kapsułki twarde leku CALPEROS 1000.

Działanie

• Wapń dostarczany przez Calperos bierze udział w powstawaniu i mineralizacji tkanki kostnej przez całe życie człowieka. Jest niezbędny dla prawidłowego przewodnictwa nerwowego i kurczliwości mięśni poprzecznie prążkowanych, wpływa na sprawność pracy mięśnia sercowego oraz uczestniczy w utrzymaniu równowagi elektrolitowej i procesie krzepnięcia krwi.
• Węglan wapnia pomaga uzupełniać dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek oraz ogranicza jego utratę z kości u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym i u osób starszych. Wapń, poprzez zmniejszanie przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych, działa również przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwalergicznie. Preparat wpływa także łagodząco na odczyny alergiczne występujące na powierzchni skóry i błon śluzowych.

Wskazania

Calperos jest wskazany do stosowania w stanach, w których występuje zwiększone zapotrzebowanie na wapń, takich jak okres intensywnego wzrostu dzieci i młodzieży, ciąża oraz laktacja. Lek stosuje się również w przypadku diety ubogiej w wapń oraz zaburzeń jego wchłaniania zwrotnego z kanalików nerkowych.

Produkt leczniczy stosowany jest także:

• przy zmniejszonym stężeniu wapnia i zwiększonym stężeniu fosforu we krwi u osób z przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych dializom oraz w zapobieganiu wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej,
• w profilaktyce i jako uzupełnienie kompleksowego leczenia osteoporozy,
• w okresie rekonwalescencji po złamaniach kości oraz po długotrwałym unieruchomieniu,
• wspomagająco podczas leczenia przeziębień i chorób alergicznych.

Kiedy nie stosować leku

• jeśli pacjent ma uczulenie na węglan wapnia lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np. w nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach odwapniających, takich jak szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości, w ciężkiej niewydolności nerek nie leczonej dializami;
• w kamicy nerkowej;
• przy leczeniu glikozydami nasercowymi;
• w ciężkiej hiperkalciurii (mocz z nadmierną ilością wydalanego wapnia).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

1. Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco:
2. - niezbyt często: występujące u 1 do 10 na 1000 pacjentów;
3. - rzadko: występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów.
4.  

1. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
2. - niezbyt często: nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu.
3. - częstość nieznana zespół mleczno-alkaliczny, obserwowany zazwyczaj tylko przy przedawkowaniu (patrz punkt “Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku CALPEROS”). Zespół mleczno-alkaliczny jest zazwyczaj odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne wywołane roztworem fizjologicznym soli, kwas pamidronowy).
4.  

1. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
2. - rzadko: zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka.
3.  

1. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
2. - rzadko: świąd, wysypka, pokrzywka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas stosowania leku.
• Podczas stosowania dużych dawek, zwłaszcza z jednoczesnym przyjmowaniem preparatów witaminy D, nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi z następowym uszkodzeniem nerek, dlatego u takich pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi i czynność nerek.
• Pacjenci leczeni glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinni poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu.
• Podczas leczenia wysokimi dawkami a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych i (lub) leków albo produktów spożywczych zawierających wapń (takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi) z późniejszym zaburzeniem czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to dotyczy też kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia i pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U tych pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek.

Stosowanie innych leków

- Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi.

- Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki.

- Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie, z przewodu pokarmowego, jednocześnie zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2 godzin.

- Związki wapnia mogą również powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo.

- Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym, zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność serca (elektrokardiogram) i stężenie wapnia we krwi.

- Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia, ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania.

- Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400 j.m./dobę zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia.

- Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i lekiem Calperos należy systematycznie sprawdzać stężenie wapnia.

- Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy.

- Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia w ciągu 2 godzin od przyjęcia pokarmów z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego.

- Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

1. Ciąża
2. W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu.
3.  

1. Karmienie piersią
2. W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka.
3.  

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.