Segosana 45 mg, 10 kapsułek

Opis Segosana 45 mg

Segosana jest produktem leczniczym - przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu oraz profilaktyce zakażeń wywołanych przez wirusy grypy. Zawiera oseltamiwir, który należy do inhibitorów neuraminidazy - grupy substancji hamujących rozprzestrzenianie się wirusa grypy w organizmie. Lek pomaga zmniejszyć nasilenie objawów grypy oraz ogranicza rozwój zakażenia, jeśli zostanie zastosowany odpowiednio wcześnie.  

Składniki Segosana 45 mg

Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 45 mg oseltamiwiru.

Pozostałe składniki to: skrobia żelowana, kukurydziana, powidon K30, kroskarmeloza sodowa, talk, sodu stearylofumaran; osłonka kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek czarny (E 172); tusz nadruku (czarny tusz TEK SW 9008): szelak, glikol propylenowy, amonowy wodorotlenek stężony, żelaza tlenek czarny (E 172), potasu wodorotlenek.

Dawkowanie Segosana 45 mg

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub wg zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Lek Segosana należy stosować zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza. Leczenie należy rozpocząć możliwie szybko, najlepiej w ciągu pierwszych 48 godzin od wystąpienia objawów grypy.

Leczenie grypy:

• U dorosłych i młodzieży od 13. roku życia zazwyczaj stosuje się 75 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem) przez 5 dni.
• U dzieci dawka ustalana jest przez lekarza na podstawie masy ciała dziecka.
• U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym leczenie może być wydłużone do 10 dni.

Zapobieganie grypie (profilaktyka po kontakcie z osobą zakażoną):

• Dorośli, młodzież oraz dzieci otrzymują zazwyczaj jedną dawkę raz na dobę przez 10 dni.
• W szczególnych sytuacjach, np. podczas pandemii grypy lub u osób z obniżoną odpornością, lekarz może zalecić dłuższy okres stosowania.

Dawkowanie u dzieci:

Dawka leku zależy od masy ciała:

• dzieci o masie 10-15 kg - zwykle 30 mg dwa razy na dobę podczas leczenia,
• dzieci o masie powyżej 15-23 kg - 45 mg dwa razy na dobę,
• dzieci o masie powyżej 23-40 kg - 60 mg dwa razy na dobę,
• dzieci o masie powyżej 40 kg - dawka jak u dorosłych (75 mg dwa razy na dobę).

U niemowląt poniżej 1. roku życia dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, uwzględniając masę ciała oraz stosunek korzyści do ryzyka.

Sposób podawania:

• Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą.
• Nie należy ich łamać ani rozgryzać.
• Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, jednak przyjmowanie podczas jedzenia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia nudności lub wymiotów.
• Należy ukończyć pełny zalecony cykl leczenia, nawet jeśli objawy grypy ustąpią wcześniej.

Działanie

Substancja czynna leku Segosana wpływa na cykl rozwoju wirusa grypy, utrudniając jego uwalnianie z zakażonych komórek i zakażanie kolejnych komórek organizmu. Dzięki temu może przyczynić się do złagodzenia objawów takich jak gorączka, kaszel, katar, bóle mięśniowe, ból głowy oraz uczucie silnego zmęczenia.

Wskazania

Segosana jest wskazana:

• do leczenia grypy u pacjentów w każdym wieku, w tym u niemowląt i noworodków urodzonych w prawidłowym terminie porodu,
• do profilaktyki grypy u osób, które miały kontakt z osobą zakażoną wirusem grypy,
• do stosowania w wyjątkowych okolicznościach, np. podczas pandemii grypy, gdy ochrona zapewniana przez szczepienia może być niewystarczająca.

Kiedy nie stosować leku

• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na oseltamiwir lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Jeśli dotyczy to pacjenta, należy skontaktować się z lekarzem. Nie przyjmować leku Segosana.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Następujące ciężkie działania niepożądane były zgłaszane rzadko po dopuszczeniu oseltamiwiru do obrotu:

• Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne: ciężkie reakcje alergiczne przebiegające z obrzękiem twarzy i skóry, swędząca wysypka, niskie ciśnienie krwi i trudności z oddychaniem.
• Zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka): zażółcenie skóry i białek oczu, zmiana koloru stolca, zmiany w zachowaniu.
• Obrzęk naczynioruchowy: pojawiający się nagle znaczny obrzęk skóry zlokalizowany głównie w okolicy głowy i szyi, obejmujący także oczy i język, przebiegający z trudnościami w oddychaniu.
• Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka: złożona, mogąca być zagrożeniem dla życia reakcja alergiczna, ciężkie stany zapalne zewnętrznych, a nawet wewnętrznych warstw skóry, rozpoczynające się gorączką, bólem gardła i zmęczeniem, wysypki skórne, przechodzące w pęcherze, łuszczenie się, złuszczanie dużych obszarów skóry, którym mogą towarzyszyć trudności z oddychaniem i niskie ciśnienie krwi.
• Krwawienie z przewodu pokarmowego: przedłużone krwawienie z jelita grubego lub krwioplucie.
• Zaburzenia neuropsychiatryczne, jak opisano poniżej.

W razie zauważenia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast wezwać pomoc lekarską.

Najczęściej (bardzo często i często) zgłaszane działania niepożądane oseltamiwiru to: uczucie mdłości (nudności, wymioty), ból żołądka, niestrawność, ból głowy i ból. Takie objawy występują najczęściej tylko po pierwszej dawce leku i zwykle ustępują, w trakcie dalszego zażywania leku. Częstość tych działań niepożądanych zmniejsza się, jeśli przyjmuje się lek razem z pożywieniem.

Rzadko występujące, lecz ciężkie działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić się do lekarza (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)

Podczas leczenia oseltamiwirem zgłaszano rzadkie przypadki, które obejmowały:

• drgawki i majaczenia, w tym przypadki zmian świadomości
• zmieszanie, niecodzienne zachowania
• złudzenia, omamy, pobudzenie, niepokój, koszmary

Powyższe zdarzenia, których wystąpienie i ustąpienie miało często charakter nagły, obserwowano przede wszystkim u dzieci i młodzieży. W sporadycznych przypadkach bywały one przyczyną samookaleczeń, czasami zakończonych zgonem. Podobne zdarzenia neuropsychiatryczne zaobserwowano również u chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.

• Pacjentów, zwłaszcza dzieci i młodzież, należy ściśle obserwować, czy nie występują u nich zmiany zachowania opisane powyżej.

W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych objawów, zwłaszcza u osób młodych, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed przyjęciem leku Segosana, należy poinformować lekarza, który przepisał lek:

• jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki;
• jeśli pacjent ma chorobę nerek. Jeśli tak, może być potrzebna zmiana dawki;
• jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba, która może wymagać natychmiastowego leczenia w szpitalu;
• jeśli układ odpornościowy pacjenta nie działa prawidłowo;
• jeśli pacjent ma przewlekłą chorobę serca lub chorobę układu oddechowego.

Podczas leczenia lekiem Segosana, należy niezwłocznie poinformować lekarza:

• jeśli pacjent zauważy zmiany w zachowaniu lub nastroju (zdarzenia neuropsychiatryczne), zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Mogą to być objawy rzadkich, ale ciężkich działań niepożądanych.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków wydawanych bez recepty.

Następujące leki są szczególnie ważne:

• chlorpropamid (stosowany w leczeniu cukrzycy);
• metotreksat (stosowany w leczeniu np. reumatoidalnego zapalenia stawów);
• fenylobutazon (stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych);
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej).

Ciąża i karmienie piersią

W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poinformować lekarza, aby mógł zdecydować, czy lek Segosana jest odpowiedni.

Wpływ oseltamiwiru na niemowlęta karmione piersią nie jest znany. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna poinformować lekarza, aby mógł zadecydować, czy lek Segosana jest odpowiedni.

Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

Lek Segosana nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.