Plasmalyte roztwór do infuzji, 1 worek 500 ml

Opis Plasmalyte roztwór do infuzji

Plasmalyte jest roztworem do infuzji zawierającym elektrolity, takie jak sód, potas, magnez, chlorek, octan i glukonian. W jego skład wchodzą: chlorek sodu, chlorek potasu, sześciowodny chlorek magnezu, trójwodny octan sodu oraz glukonian sodu. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej elektrolitów.

Składniki Plasmalyte roztwór do infuzji

Substancjami czynnymi są: 

1. - sodu chlorek: 5,26 g na litr
2. - potasu chlorek: 0,37 g na litr
3. - magnezu chlorek sześciowodny: 0,30 g na litr
4. - sodu octan trójwodny: 3,68 g na litr
5. - sodu glukonian: 5,02 g na litr
6.  

Inne składniki to:

1. - woda do wstrzykiwań
2. - sodu wodorotlenek

Dawkowanie Plasmalyte roztwór do infuzji

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub wg zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Dawkę leku oraz czas jego podawania ustala lekarz. Zależy to od wieku pacjenta, jego masy ciała, stanu oraz powodu leczenia. Na stosowaną dawkę mogą również wpływać inne stosowane leki.

Roztwór do infuzji Plasmalyte podaje się przez plastikową rurkę podłączoną do igły umieszczonej w żyle. Zazwyczaj roztwór ten podaje się poprzez żyłę w ramieniu. Lekarz może jednak zlecić inną metodę podania.

Przed i podczas infuzji lekarz będzie kontrolował:

• ilość płynów w organizmie,
• kwasowość krwi i moczu,
• stężenie elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu, u pacjentów z wysokim stężeniem hormonu wazopresyny lub przyjmujących inne leki, które zwiększają efekt działania wazopresyny).

Należy usunąć wszelkie niezużyte pozostałości roztworu. Częściowo zużytych worków z lekiem NIE WOLNO.

Działanie

Plasmalyte uzupełnia płyny oraz dostarcza elektrolitów, które naturalnie występują we krwi. Dzięki temu roztwór może być wykorzystywany w stanach wymagających uzupełnienia płynów oraz w określonych zaburzeniach równowagi kwasowo-zasadowej.

Lek może być stosowany u pacjentów dorosłych, osób w podeszłym wieku, młodzieży, niemowląt i małych dzieci w wieku od 28 dni do 23 miesięcy oraz dzieci od 2 do 11 lat.

Wskazania

Roztwór do infuzji Plasmalyte znajduje zastosowanie przede wszystkim w uzupełnianiu płynów w organizmie. Stosuje się go między innymi w przypadku:

• oparzeń,
• urazu głowy,
• złamań,
• zakażenia,
• podrażnienia otrzewnej,
• podczas operacji chirurgicznych jako źródło płynów,
• wstrząsu spowodowanego utratą krwi oraz innych stanów wymagających szybkiego uzupełnienia krwi i (lub) płynów,
• niezagrażającej życiu kwasicy metabolicznej,
• kwasicy mleczanowej.

Kiedy nie stosować leku

NIE wolno stosować leku Plasmalyte, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów:

• stężenie potasu we krwi jest większe niż stężenie prawidłowe (hiperkaliemia),
• niewydolność nerek,
• blok serca (bardzo wolne bicie serca),
• zaburzenia, w których krew staje się za bardzo zasadowa (zasadowica metaboliczna lub oddechowa),
• występuje niedobór kwasu w wydzielanym przez żołądek soku (hipochlorhydria),
• nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów. Mogą one wskazywać na bardzo ciężką lub nawet śmiertelną reakcję alergiczną (nadwrażliwości):

• opuchnięcie skóry twarzy, warg i obrzęk gardła,
• trudności w oddychaniu,
• wysypka skórna,
• zaczerwienienie skóry (rumień).

Sposób leczenia będzie zależał od występujących objawów.

Inne działania niepożądane:

Reakcje związane ze sposobem podania leku:

• gorączka (reakcja gorączkowa),
• zakażenie w miejscu podania,
• uczucie pieczenia,
• miejscowy ból lub reakcja w miejscu podania (zaczerwienienie lub opuchnięcie),
• podrażnienie i stan zapalny żyły, do której podawany jest roztwór (zapalenie żyły), mogące powodować zaczerwienienie, ból, pieczenie lub swędzenie wzdłuż żyły, do której podawany jest roztwór,
• tworzenie się skrzepów (zakrzepica żył) w miejscu podania, powodujące ból, opuchnięcie lub zaczerwienienie w okolicy skrzepu,
• wyciek roztworu do przestrzeni okołonaczyniowej (wynaczynienie), który może uszkodzić tkanki i prowadzić do tworzenia się blizn,
• zwiększenie objętości płynu w organizmie (hiperwolemia),
• napady drgawek,
• pokrzywka,
• ciężkie reakcje alergiczne powodujące trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (reakcje anafilaktyczne),
• szybka praca serca (tachykardia),
• kołatanie serca,
• ból w klatce piersiowej,
• uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej,
• płytki oddech (duszność),
• zwiększenie częstości oddechów,
• zaczerwienienie,
• przekrwienie,
• uczucie braku siły (astenia),
• nieprawidłowe samopoczucie,
• jeżenie się włosów,
• obrzęk obwodowy,
• gorączka,
• niskie stężenie sodu we krwi, które może być związane z leczeniem szpitalnym (hiponatremia szpitalna) i związane z tym zaburzenia neurologiczne (ostra encefalopatia hiponatremiczna).

Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci w wyniku obrzęku/opuchlizny mózgu.

Jeżeli do podawanego dożylnie roztworu do wlewów zostanie dodany inny lek, może on również powodować działania niepożądane. Będą one zależały od leku, który został dodany. Należy przeczytać Ulotkę dołączoną do dodanego leku, aby zapoznać się z możliwymi działaniami niepożądanymi.

Inne działania niepożądane występujące po podaniu podobnych leków:

• inne objawy nadwrażliwości lub reakcji na podanie:
• niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie),
• świszczący oddech,
• zimne poty,
• dreszcze.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Plasmalyte należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką, jeżeli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występował którykolwiek z poniżej wymienionych stanów:

• niewydolność serca,
• niewydolność oddechowa (choroba płuc),
• niewydolność nerek.

W przypadku wyżej wymienionych stanów mogą być niezbędne szczególne środki monitorowania.

• wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie),
• nagromadzenie płynów pod skórą, zwłaszcza w okolicach kostek (obrzęk obwodowy),
• nagromadzenie płynów w płucach (obrzęk płucny),
• wysokie ciśnienie krwi w czasie ciąży (stan przedrzucawkowy lub rzucawka),
• aldosteronizm (choroba powodująca zwiększone stężenia hormonu zwanego aldosteronem),
• jakiekolwiek inne stany związane z zatrzymaniem sodu w organizmie (gdy organizm zatrzymuje zbyt duże ilości sodu), takie jak leczenie steroidami (patrz również punkt „Lek Plasmalyte a inne leki”),
• stan mogący wywołać wysokie stężenia wazopresyny, hormonu regulującego ilość płynu w organizmie.

Zbyt wysokie stężenie wazopresyny w organizmie może być spowodowane, na przykład:

• nagłą i poważną chorobą,
• bólem,
• operacją,
• zakażeniem, oparzeniami lub chorobą mózgu,
• chorobami związanymi z sercem, wątrobą, nerkami lub ośrodkowym układem nerwowym,
• przyjmowaniem pewnych leków (patrz również punkt „Lek Plasmalyte a inne leki”).

Może to zwiększać ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi i powodować ból głowy, nudności, drgawki, ospałość, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Pacjenci z wyższym ryzykiem wystąpienia obrzęku mózgu to:

• dzieci,
• kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym),
• pacjenci z problemami z poziomem płynu mózgowego, na przykład z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub uszkodzenia mózgu.
• stężenie chlorków we krwi większe niż stężenie prawidłowe (hiperchloremia),
• stężenie sodu we krwi większe niż stężenie prawidłowe (hipernatremia),
• stężenie wapnia we krwi mniejsze niż stężenie prawidłowe (hipokalcemia),
• stany zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia zwiększonego stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), takie jak: niewydolność nerek, niewydolność kory nadnerczy (choroba nadnerczy, która wpływa na hormony odpowiedzialne za kontrolę stężenia substancji chemicznych w organizmie), ostre odwodnienie (utrata wody z organizmu spowodowana np. wymiotami lub biegunką), rozległe uszkodzenie tkanek (jakie może wystąpić w przypadku poważnych oparzeń).
• niewydolność nerek,
• niewydolność kory nadnerczy (choroba nadnerczy, która wpływa na hormony odpowiedzialne za kontrolę stężenia substancji chemicznych w organizmie),
• ostre odwodnienie (utrata wody z organizmu spowodowana np. wymiotami lub biegunką),
• rozległe uszkodzenie tkanek (jakie może wystąpić w przypadku poważnych oparzeń).

W takich przypadkach konieczne jest szczegółowe monitorowanie stężenia potasu we krwi.

• miastenia ciężka rzekomoporaźna (choroba powodująca postępujące osłabienie mięśni),
• okres rekonwalescencji po operacji.

W trakcie infuzji lekarz pobierze próbki krwi i moczu do badania:

• ilości płynów w organizmie,
• ilości substancji chemicznych, takich jak sód i potas, we krwi i moczu (elektrolity w osoczu i moczu),
• równowagi kwasowo-zasadowej (kwasowość krwi i moczu).

Mimo że lek Plasmalyte zawiera potas, nie są to ilości wystarczające do leczenia znacznych niedoborów potasu (bardzo małych stężeń w osoczu krwi).

Lek Plasmalyte zawiera substancje, które mogą powodować zasadowicę metaboliczną (krew staje się zbyt zasadowa).

Jeśli wymagane jest powtórzenie leczenia, lekarz zleci dodatkowo inne rodzaje roztworów do infuzji, w celu pokrycia zapotrzebowania na inne substancje chemiczne i odżywcze (pokarm).

Jeśli krew pacjenta jest badana pod kątem obecności grzyba o nazwie kropidlak (Aspergillus), test może wykryć obecność kropidlaka nawet, jeśli nie jest on obecny.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Nie zaleca się przyjmowania następujących leków podczas przyjmowania leku Plasmalyte:

• leki moczopędne oszczędzające potas, takie jak amiloryd, spironolakton, triamteren, potasu kanreonian,
• inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowane do leczenia wysokiego ciśnienia krwi,
• leki blokujące receptor angiotensyny II, stosowane do leczenia wysokiego ciśnienia krwi,
• takrolimus, stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów i w leczeniu niektórych chorób skóry,
• cyklosporyna, stosowana w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepów.

Leki te mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, co może stanowić zagrożenie dla życia. Wzrost stężenia potasu we krwi jest bardziej prawdopodobny u osób z niewydolnością nerek.

Niektóre leki mogą wpływać na stężenie hormonu wazopresyny. Obejmują one:

• leki przeciwcukrzycowe, takie jak chlorpropamid,
• leki na cholesterol, takie jak klofibrat,
• niektóre leki przeciwnowotworowe, takie jak winkrystyna, ifosfamid, cyklofosfamid,
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, stosowane w leczeniu depresji,
• leki przeciwpsychotyczne,
• opioidy stosowane do łagodzenia silnego bólu,
• leki przeciwbólowe i (lub) przeciwzapalne, znane również jako NLPZ,
• leki naśladujące lub wzmacniające działanie wazopresyny, takie jak desmopresyna, stosowana w leczeniu zwiększonego pragnienia i ilości oddawanego moczu,
• terlipresyna, stosowana w leczeniu krwawienia z przełyku,
• oksytocyna, stosowana do wywoływania porodu,
• leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina i okskarbazepina,
• diuretyki (środki moczopędne).

Inne leki, które mogą wpływać na lek Plasmalyte lub podlegać jego wpływowi:

• kortykosteroidy (leki przeciwzapalne),
• karbenoksolon (lek przeciwzapalny stosowany w leczeniu wrzodów żołądka),
• leki blokujące złącza nerwowo-mięśniowe, takie jak tubokuraryna, suksametonium i wekuronium; są to leki stosowane w zabiegach chirurgicznych pod kontrolą lekarza anestezjologa,
• acetylocholina,
• aminoglikozydy (rodzaj antybiotyków),
• nifedypina, stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i bólu w klatce piersiowej.

Leki o kwaśnym odczynie, takie jak:

• salicylany, stosowane do leczenia stanów zapalnych (aspiryna),
• leki nasenne (barbiturany),
• lit, stosowany w leczeniu chorób psychicznych.

Leki o odczynie alkalicznym (zasadowym), w tym:

• sympatykomimetyki (leki pobudzające, takie jak efedryna i pseudoefedryna, będące składnikiem produktów przeciwkaszlowych i przeciwprzeziębieniowych),
• inne środki pobudzające, np. deksamfetamina, fenfluramina.

Ciąża i karmienie piersią

W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

Lek Plasmalyte można przyjmować w okresie ciąży i karmienia piersią. Lekarz będzie kontrolować stężenie elektrolitów we krwi oraz bilans płynów w organizmie.

Jednakże, przed dodaniem innego leku do roztworu do infuzji stosowanego w czasie ciąży lub karmienia piersią należy:

• skonsultować się z lekarzem;
• przeczytać Ulotkę dołączoną do opakowania leku, który ma zostać dodany.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn.