Elvanse 30 mg, 30 kapsułek

Opis Elvanse 30 mg

Elvanse to produkt leczniczy zawierający lisdeksamfetaminy dimezylan. Jest to substancja pomagająca regulować czynność mózgu. Ułatwia skupienie uwagi i zmniejsza pobudliwość. Lek Elvanse działa stopniowo i długotrwale – przez 13 godzin.

Składniki Elvanse 30 mg

Substancją czynną leku jest lisdeksamfetaminy dimezylan. Każda kapsułka 20 mg zawiera 20 mg lisdeksamfetaminy dimezylanu, co odpowiada 5,9 mg deksfamfetaminy.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; magnezu stearynian. Osłonka kapsułki: żelatyna; tusz (szelak, żelaza tlenek czarny E 172, potasu wodorotlenek, glikol propylenowy, mocny wodorotlenek amonowy). Barwniki w otoczce kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), erytrozyna (E 127)

Dawkowanie Elvanse 30 mg

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub wg zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zwykle stosuje się go raz na dobę rano, przed śniadaniem, z jedzeniem lub bez jedzenia. Zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg, jednak lekarz może rozpocząć leczenie od 20 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 70 mg.

Kapsułkę można połknąć w całości albo otworzyć i wymieszać jej zawartość z jogurtem, innym miękkim pokarmem, wodą lub sokiem pomarańczowym. Mieszaninę należy spożyć natychmiast. Nie należy dzielić zawartości kapsułki ani samodzielnie zmieniać dawki. Po pominięciu dawki należy przyjąć następną dopiero kolejnego dnia; leku nie należy przyjmować po południu.

Lekarz poinformuje, którą dawkę należy codziennie zażywać.

Wskazania

Leczenie ADHD u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat, gdy wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie zmniejszyło objawów.

Leczenie dorosłych chorujących na ADHD od dzieciństwa.

Kiedy nie stosować leku

w przypadku uczulenia na lisdeksamfetaminę, inne związki amfetaminy lub którykolwiek składnik leku;

podczas stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) lub w ciągu 14 dni od ich odstawienia;

w przypadku choroby tarczycy, silnego pobudzenia, bardzo dużej aktywności lub braku zahamowań;

w przypadku przebytych lub obecnych poważnych zaburzeń serca, wysokiego ciśnienia krwi albo zwężenia naczyń krwionośnych;

w przypadku jaskry lub guza chromochłonnego

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Do bardzo częstych działań niepożądanych należą: zmniejszenie apetytu, trudności ze snem, suchość w jamie ustnej i ból głowy. Często mogą wystąpić m.in. pobudzenie, lęk, drażliwość, zawroty głowy, tiki lub drżenia, szybkie albo nieregularne bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, utrata masy ciała i nadmierne pocenie się.

Pilnego kontaktu z lekarzem wymagają m.in.: ból w klatce piersiowej, nierówne bicie serca, mania, ciężka reakcja uczuleniowa, objawy psychotyczne, drgawki, ciężkie zaburzenia rytmu serca, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, nasilona wysypka z pęcherzami, duszność lub obrzęk nóg.

Szczegółowe informacje dotyczące działań niepożądanych znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza m.in. o nadużywaniu lub uzależnieniu od alkoholu, leków albo substancji psychoaktywnych, zaburzeniach czynności nerek, napadach drgawek, tikach, nadciśnieniu, chorobach serca, przebytym udarze i zaburzeniach psychicznych. Nieprawidłowe stosowanie leku może prowadzić do uzależnienia.

Podczas leczenia lekarz kontroluje apetyt, wzrost i masę ciała, ciśnienie krwi, tętno oraz stan psychiczny. Badania kontrolne przeprowadza się zwykle co 6 miesięcy lub częściej, a także po zmianie dawki. Leku nie wolno przekazywać innym osobom.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leku Elvanse nie wolno łączyć z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Konsultacji wymagają także m.in. leki stosowane w ciężkich chorobach psychicznych, leki wpływające na ciśnienie krwi, niektóre leki używane podczas zabiegów chirurgicznych, preparaty na przeziębienie i kaszel oraz środki zmieniające kwaśność moczu, takie jak witamina C lub wodorowęglan sodu. Lek może powodować dodatni wynik testów na obecność nielegalnych substancji.

Ciąża i karmienie piersią

W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Lek jest stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat, jeśli wcześniejsze leczenie metylfenidatem nie przyniosło odpowiedniej poprawy. Nie zaleca się stosowania u dzieci młodszych niż 6 lat. Podczas leczenia lekarz dokładnie kontroluje wzrost, masę ciała i apetyt.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

Lek może powodować niewyraźne widzenie lub zawroty głowy. W razie wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać czynności wymagających pełnej sprawności i koncentracji.