Dekstrometorfan pochodna fenantrenu, wykazuje działanie przeciwkaszlowe. Hamuje ośrodek kaszlu w o.u.n. Jego siła działania jest porównywalna do równoważnej dawki kodeiny, jednak nie wywołuje działań niepożądanych typowych dla kodeiny (zaburzenie oddychania, obrzęk płuc, zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, ból głowy, lekozależność). W dawkach leczniczych dekstrometorfan nie hamuje czynności nabłonka rzęskowego oskrzeli. Wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, działanie występuje po 15-30 minut od chwili podania. Działanie terapeutyczne utrzymuje się przez 6 godzin, u dzieci jest ono o połowę dłuższe. T0,5 wynosi 5-9 godzin. Jest wydalany głównie z moczem w postaci metabolitów (80-90%) oraz w postaci nie zmienionej (10-20%). Dekstrometorfan przenika do mleka matki. Preparat nie zawiera cukru, może być stosowany przez osoby chore na cukrzycę.

- objawowe leczenie suchego, męczącego kaszlu.

Nadwrażliwość na dekstrometorfan lub substancje pomocnicze (sorbitol, wersenian dwusodowy, benzoesan sodu). Kaszel z dużą ilością wydzieliny, astma oskrzelowa, niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia, leczenie inhibitorami MAO, ciężka niewydolność wątroby. Dzieci do ukończenia 1 rok życia. Ciąża (brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania). Okres karmienia piersią.

Doustnie. Dzieci 10-12 rok życia: 20 ml 3-4 razy na dobę (maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg dekstrometorfanu); dzieci 6-9 rok życia: 10 ml 3-4 razy na dobę (maksymalna dawka dobowa wynosi 30 mg dekstrometorfanu). Rekomendowana dawka dla dzieci 2-6 rok życia: 5 ml 3-4 razy na dobę (maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg dekstrometorfanu). Lek należy odmierzać za pomocą załączonej miarki.

100ml

Lek może wpływać na zdolność kierowania pojazdami mechanicznymi, obsługę maszyn będących w ruchu, a także osłabia sprawność psychoruchową.