Działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, głównie poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej w o.u.n. oraz przez wpływ na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu. Dobrze wchłania się po podaniu doodbytniczym, przenika do płynów ustrojowych i narządów wewnętrznych. W około 25% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 2-3 h. Jest metabolizowany w wątrobie, wywołuje tam indukcję enzymów mikrosomalnych. Jest wydalany z moczem w postaci glukuronianów i siarczanów, po sprzężeniu z cysteiną. U chorych z niewydolnością nerek sprzężony paracetamol kumuluje się we krwi. Przenika przez łożysko. Czas działania przeciwbólowego wynosi 4-6 godzin, a przeciwgorączkowego 6-8 godzin.

• bóle różnego pochodzenia
• stany gorączkowe

Nadwrażliwość na paracetamol. Ciężka niewydolność wątroby lub wirusowe zapalenie wątroby. Choroba alkoholowa. Ciężka niewydolność nerek.

Doodbytniczo. Dorośli: 500 mg do 4 razy w ciągu doby. Dawka maksymalna w przypadku stosowania krótkotrwałego 4,0 g, a długotrwałego 2,6 g. Dzieci: 3 miesiąc życia - 1 rok życia: 80 mg; 2-3 rok życia: 125 mg, 4-6 rok życia: 125-250 mg; 7-8 rok życia: 250 mg; 9-10 rok życia: 250-500 mg; 11-12 rok życia: 500 mg. W razie potrzeby dawkę powtarzać co 4 godziny, ale nie więcej niż 4 razy w ciągu dnia. Nie stosować dłużej niż 10 dni u dorosłych, 3 dni u dzieci.

Rzadko: reakcje nadwrażliwości - obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, reakcje rzekomoanafilaktyczne (m.in. spadek ciśnienia, skurcz oskrzeli, pokrzywka). Bardzo rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość, nadwrażliwość, zapalenie wątroby, kolka nerkowa, niewydolność nerek, ropomocz, trombocytopenia, zaburzenia czynności nerek.

10 czopków

W czasie przyjmowania preparatu nie należy pić alkoholu.