Lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, głównie poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy prostaglandynowej w o.u.n. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 20-60 min., przenika do płynów ustrojowych i narządów wewnętrznych, w około 25% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 2-3 h. Jest metabolizowany w wątrobie, wywołuje tam indukcję enzymów mikrosomalnych; wydalany z moczem w postaci glukuronianów i siarczanów i po sprzężeniu z cysteiną. U chorych z niewydolnością nerek sprzężony paracetamol kumuluje się we krwi. Po podaniu dużych dawek powstaje w organizmie N-acetylo-p-benzochinon odpowiedzialny prawdopodobnie za wywoływanie uszkodzeń wątroby.

• Podwyższona temperatura ciała.
• Leczenie objawowe stanów grypopodobnych i przeziębienia.
• Bóle różnego pochodzenia.

Nadwrażliwość na lek (rzadko spotykana), wrodzony niedobór G-6-PD i reduktazy methemoglobinowej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową uczulonych na kwas acetylosalicylowy oraz w przypadku stosowania powtarzanych dawek u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności wątroby. Nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 3 m.ż.

Sposób podawania: odbytniczo. Zalecana dawka dobowa 60 mg na kg masy ciała.

O ile lekarz nie zaleci inaczej, dzieci w wieku:

od 6 lat do 8 lat: 1 do 4 razy na dobę po 1 czopku

od 9 lat do 15 lat: 2 do 5 razy na dobę po 1 czopku

Lek należy stosować nie częściej niż co 4 godziny. W przypadku niewydolności nerek - nie częsciej niż co 8 godzin.

Istnieją pojedyncze przypadki zaburzeń hematologicznych przy długim stosowaniu (trombocytopenia z objawami plamicy trombocytopenicznej) oraz skórnych reakcji alergicznych (pokrzywka, rumień, świąd, wysypka). Stosowany w dużych dawkach lub długotrwale może upośledzić czynność wątroby.

10 sztuk